HOME
Info Wilhelminasluis
Dagelijks Nieuws
Foto's Vrachtschepen
Andere Scheepsfoto's
Bijzondere schepen
Schepen >100 jaar
Ansichtkaarten
Historie sluis
Oorlog in de Regio
Historie in de Regio
Andel Toen en Nu
Verhalen
Bodemvondsten
Leuke websites
Andel Wandelt
Vragen
Reacties
Contactformulier

 W.B. de Ringh Linie-tocht 14 juni 2017, 49 km.

Vandaag de eerste Linie-tocht, vernoemd naar de beroemde voorzitter van de al even beruchte wandelclub AndelWandelt. Deze voorzitter, een al wat stijf van leden, maar jong van geest zijnde man zwaait al sinds de oprichting de scepter over deze club.
Op deze prachtige, zonnige dag gaan we om 6 uur op pad en belanden al snel in het rustige Giessen waar we langs het fort komen waar nog stevig verbouwd wordt. We zoeken de boorden van de eeuwen oude Alm op en via buurtschap Zandwijk en Almkerk komen we in Nieuwendijk uit. We hijsen ons daar de dijk op en komen uiteindelijk via de Papsluis bij Fort Bakkerskil uit. Enkele B&B gasten zitten buiten al aan de koffie.
Wij nog even niet, want via een ‘schapendijk’ in Werkendam (we worden luid toegejuicht door deze vriendelijke meelopende beesten) wacht Fort Steurgat, de volgende bestemming. Daarna volgt, via de Biesboschsluis en de dijk fort Altena in Sleeuwijk. Langs de Zevenbansche Boezem en landgoed Kraaiveld kruipen we bij Oudendijk de dijk weer op.
Na de wallen in Woudrichem komen we bij het voetveer en in afwachting daarvan is er koffie. Na de oversteek vullen we bij slot Loevestein de watervoorraad aan en struinen langs de nevengeulen van de Waal richting de Batterij van Brakel. Uiteindelijk via de slingerende Nieuwedijk en het nieuw aangelegde Pronkpad is de batterij van Poederoijen het volgende richtpunt.
Uiteindelijk belanden we op de Wilhelminasluis, waar de voorhavens, de kolk en het hele complex akelig leeg is. Geen hond noch schip te bekennen. Alleen de wind ruist wat door het weelderig groeiende onkruid. Ten opzichte van de andere objecten, waar het er keurig uitziet of men in ieder geval aan het werk is om dit te verbeteren, is dit echt een aanfluiting. Overheid (RWS); shame you.
Neemt niet weg dat we een schitterende tocht hebben gehad en nu al uitkijken naar volgend jaar voor de 2e editie.
Hans


Kort in de buurt en met een extra rondje maken we uhm vandaag voor ons zelf zodoende nog wat langer (8 kilometer). De start van deze groepswandeling (SOP-tocht) www.samenoppad-wandelen.nl is namelijk vanuit Giessen en daar gaan we dus te voet naar toe en de terugreis idem dito. Deze tocht komt uit de koker van onze wandelvrienden Bart Faro en Kees Visser en het hoe en wat ervan geven zij mooi weer in een flyer die we bij het inschrijven meekrijgen.

‘We vertrekken vanuit sportcomplex De Jager en wandelen door Giessen en Rijswijk langs de conservenfabriek van Hak, naar en over de Maasdijk en een fietspad richting de Wilhelminasluis in de Afgedamde Maas. Vanaf het fietspad nemen we eerst een natuurpad door de Struikwaard alvorens we de sluis bereiken. Bij het sluizencomplex gaan we de grens van de provincies Noord-Brabant en Gelderland over. Hier gaan we het Munnikenland in richting Slot Loevestein.

Slot Loevestein is een kasteel en fort, dat valt onder de gemeente Zaltbommel. Het is even ten noordwesten van het dorp Poederoijen gelegen, aan het einde van de Schouwendijk in de uiterwaarden van de Waal en de Afgedamde Maas. Ridder Dirc Loef van Horne gaf rond 1357 opdracht tot de bouw van het kasteel. Hij gebruikte het als woonhuis, van waaruit hij rooftochten kon houden en illegale tol kon heffen. Na hem kwam het slot in handen van de heer van Holland en werd het gebruikt als verdedigingswerk tegen andere feodale heren. In het begin van de Tachtigjarige Oorlog, toen het kasteel was bezet door Spanjaarden, werd het in opdracht van Willem van Oranje eenvoudig ingenomen door de geuzenleider Herman de Ruyter. De Spanjaarden heroverden het nog één keer, maar daarna bleef het Staats bezit. Tot na de Belgische Revolutie deed het kasteel dienst als staatsgevangenis, met als bekendste gevangene Hugo de Groot, die na twee jaar kon vluchten met behulp van een boekenkist. In Staatse handen kreeg het moderne verdedigingswerken en werd het als fort onderdeel van de Oude en de latere Nieuwe Hollandse Waterlinie. De militaire functie werd in 1951 opgeheven. Van 1925 tot 1986 werd het complex gerestaureerd; momenteel doet het dienst als rijksmuseum en heeft het de status van rijksmonument. Het kasteel bestaat uit een zaalbouw, twee hoektorens en een poorttoren en is omgeven door een slotgracht. Het fort is omgeven door twee grachten en heeft vijf bastions. Binnenin het fort staan verschillende gebouwen.

In de Taveerne reserveert men voor ons de zitkuil van ongeveer 13:00 uur tot uiterlijk 14:00 uur. Men plaatst hierbij ook een bord, zodat het voor de overige bezoekers duidelijk is dat het om een besloten gezelschap gaat. (Wordt geen gebruik van gemaakt want in de schaduw zitten onder de grote boom voor de Taveerne is een welkom alternatief). Na de lunchpauze vervolgen we onze tocht via de Schouwendijk, Munnikenlandse Waalkade en Batterij onder Brakel, een verdedigingswerk in de Nieuwe Hollandse Waterlinie, naar het dorp Brakel. Onderdeel van het dorp en het huidige landgoed Brakel is het huis Brakel, dat in 1768 voltooid werd. Het dorp is onderdeel van de gemeente Zaltbommel. Het huis Brakel doet heden ten dage dienst als dorpshuis voor lokale evenementen en wordt verhuurd voor trouwerijen, recepties en vergaderingen. Hierna gaan we weer via de Wilhelminasluis en het dorp Giessen terug naar Sportcomplex De Jager’.

33 kilometer  8:45 -17:15 uur

Anton 

Rondje Spakenburg 27 mei 2017, 43 km.

Toen we in de vroege ochtend Spakenburg in reden ‘liep’ het dorp net leeg met rijdende viskramen en koekboeren (’t Stoepje), die elders hun centen gingen verdienen. Plek genoeg dus in dit dorp van de rooien (vv IJsselmeervogels) en de blauwen (vv Spakenburg). Wij echter parkeren bij de vv Eemdijk, waar ook de start is.
Dit voor een wandeltocht die leidt langs vele historische plekjes in het vissersdorp Spakenburg, het boerendorp Bunschoten en Eemdijk. We lopen net voor zeven uur over de typische Spakenburgse markt en de havens. Deze liggen vol met vooral mooie ‘bolle’ botters. Oorspronkelijk lag het vissersdorp aan de Zuiderzee. In 1932 werd de Zuiderzee afgesloten en werd het gebied rondom Spakenburg ingepolderd. Dit zien we als we verderop richting Eemdijk wandelen. Wel maken we nog een uitstapje naar/op een palendijk, die nu als een soort openluchtmuseum dienst doet (de rest loopt gewoon door). Daar waren er vroeger veel meer van en ze dienden ter bescherming van de dijken.
Even later steken we per pont het riviertje de Eem over en komen uiteindelijk bij een pittoresk sluisje terecht (Eemnessersluis). Met een niveau verschil van 70 cm. wordt dit sluisje nog maar één keer per jaar gebruikt. En dat is wanneer Sinterklaas (en hopelijk Zwarte Piet) Eemnes bezoeken.
De polder daarachter wordt flink bevolkt door vele weidevogels met de grutto’s als aanvoerders. Hier steken we nog de Eemnesservaart over met een zelfbedieningspontje. Met mijn vaarbewijs op zak mag ik als eerste aan de slinger draaien.
Via Baarn en Eembrugge gaan we aan de andere kant van de Eem weer terug. Je zou deze tocht ook zomaar ‘Rondje Eem’ of ‘Gemalenrondje’ kunnen noemen. Na acht en een half uur onophoudelijk in de zon met dik dertig graden te hebben gelopen worden we bij de finish door vier struise, in klederdracht gestoken Spakenburgse dames ontvangen met een glaasje champagne. De dames zijn zo blij met onze binnenkomst dat ze even later, met begeleiding, voor ons beginnen te zingen.
Spakenburg; warm aanbevolen.

Hans 

Jaarlijkse zetten we er één of twee van op ons wandelprogramma, de groepswandeling van Samen op Pad of te wel SOPtocht www.wc-samenoppad.nl Voor vandaag wordt het de SOPtocht waarvoor we naar Heeswijk-Dinther gaan. Bij het inschrijven wordt er een flyer verstrekt waarin Myriam van den Berg de tocht van vandaag beschrijft. Zij heeft deze route uitgestippeld en ik laat haar verder maar gewoon aan het woord.

“We starten op een bijzondere plek: De Kilsdonkse watermolen in het buitengebied van Dinther, een unieke combinatie van een watervlucht-korenmolen en een water gedreven oliemolen. Na een ingrijpende restauratie is de molen in 2009 feestelijk in gebruik genomen. Het mooie bezoekerscentrum, waar wij vandaag kunnen inschrijven is in 2013 geopend. De molen is nog volop in bedrijf. Er wordt (wal)notenolie geslagen en meel gemalen.

De molen ligt aan het riviertje De Aa. Dit riviertje is gekanaliseerd, maar op verschillende plaatsen wordt de oude loop van de Aa hersteld. Vooral bij Kasteel Heeswijk is te zien hoe er weer prachtige, nieuwe natuur ontstaat! Door het buitengebied lopen we naar dit kasteel. We lopen tussen het Brabantse populierenlandschap, komen aan de rand van Heeswijk en lopen over een fraai pad door een broekbosje naar de Aa. 
Dan komt het kasteel in zicht. Geniet vooral even van het mooie zicht op kasteel Heeswijk, een voormalige waterburcht uit de 11e eeuw. Het heeft meerdere malen een rol gespeeld in de geschiedenis; o.a. bij de belegering van ’s-Hertogenbosch in 1629. In 1835 kocht André baron van den Bogaerde van Terbrugge het in verval geraakte kasteel en startte meteen een grootse verbouwing. Het kasteel werd in 2005 voor het laatst gerestaureerd. Het wordt niet meer bewoond, maar is wel te bezichtigen als kasteelmuseum waar te zien is hoe de adel leefde in het midden van de 19e eeuw. We lopen om het kasteel heen. Op de parkeerplaats is de wagenrust.

Via het buurtschapje Kameren lopen we naar de Heeswijksche bossen. We slingeren hier doorheen en komen dan bij onze pauzeplek De Stanserhorn. Dit oude Brabantse cafeetje bestaat al sinds jaar en dag. Na de pauze lopen we over het ontdekpad in educatiepark Dier- en Tuinweide. Lakenvelders, hangbuikzwijntjes, geiten, een bijenstal. We passeren het allemaal. Langs de oever van een ander riviertje, de Leijgraaf, landelijke weggetjes en paden komen we bij de volgende wagenrust. Hierna een volgend landgoedje: het middeleeuwse huis Zwanenburg.

Via een mooi boerenlandpad lopen we terug in de richting van de Kilsdonkse Molen. Ik hoop dat u van een mooie wandeldag zult genieten.”

Nou Myriam dat hebben we zeker gedaan, het was top!

26 kilometer    10:05 – 16:05 uur

Anton 

Wageningen 6 mei 2017, Capitulatie Vrijheidstocht, 40 km.

In dit 72e vredesjaar starten we vandaag in Wageningen, Stad der Bevrijding, daar waar op 5 mei 1945, onder toeziend oog van Z.K.H. Prins Bernhard, de onderhandelingen over de capitulatie van Duitsland zijn gevoerd. Na ondertekening van de capitulatievoorwaarden op 6 mei 1945 in de Aula van de Landbouwhogeschool (naast Hotel De Wereld) betekende dat voor Nederland het einde van de Tweede Wereldoorlog.
Daarvoor is op deze plaats om middernacht door burgemeester Geert van Rumund het bevrijdingsvuur ontstoken. De burgervader kreeg de bevrijdingsvlam overhandigd van de Britse veteraan en bevrijder Ray Lord die de vlam naar Wageningen bracht.
Daar waren wij allemaal niet bij, maar wel even later om goed half acht toen we vanaf het hotel en congrescentrum ‘Hof van Wageningen’ van start zijn gegaan.
We passeren het Joods monument ‘De Levenspoort’, het monument voor gevallenen ‘De Waterlelie’ uit Wageningen in Nederlands Indië en het monument ‘Gevallenen 1940-1945’.
Daarna beklimmen we de Grebbeberg en bij Rhenen is ons westelijk keerpunt. We komen langs Ouwehands Dierenpark, maar aapjes kijken laten we aan ons voorbijgaan. Er lopen immers genoeg wandelaars rond.
Daarna het indrukwekkende Militair Ereveld Grebbeberg met zijn vele net gelegde bloemenkransen.
We lopen even later een stuk langs het mooie riviertje de Grift. Heel wat anders, maar toch ook fraai is het terrein van de Wageningen Universiteit waar we over heen komen.
Uiteindelijk komen we in Renkum aan en dit is gelijk het oostelijke keerpunt, daar waar het Oranje Nassau ’s Oord, het voormalig verblijf van Koningin Emma en Prins Hendrik ligt.
We zitten inmiddels al even op de Wageningse berg en kijken op 41 meter hoogte uit over de Neder-Rijn. Hier ligt ook het in volle bloei staande Arboretum ‘Belmonte’. Hierna dalen we af naar rivierniveau en duiken de uiterwaarden in. Bij de voormalige steenfabriek gaan we weer op Wageningen af.
Na een oude joodse begraafplaats komen we tenslotte uit op het 5 Mei Plein met het Bevrijdingsmonument en Hotel De Wereld.
Aan de finish wacht ons nog een bevrijdend biertje alvorens we Wageningen, na een schitterende dag, de rug toe keren.

Shalom

Hans

’t Is weer even geleden maar vandaag klapt het in ieder geval weer eens om samen op pad te gaan in Baarn. Hier organiseert de personeelsvereniging van brandweer Baarn haar jaarlijkse wandeltocht door de bosrijke omgeving van Baarn. Verder laten zij weten dat men ondermeer wandelt over het Koninklijke Domein Paleis Soestdijk, het landgoed van Pijnenburg, de buitenplaats van Groeneveld, het Goois natuurreservaat en de buurtschap Lage Vuursche met Kasteel Drakestein.

Bosrijk is niet te veel gezegd want al rap na de start vanuit de brandweerkazerne duiken we het Baarnse Bos in. Hierna krijgen we paleis Soestdijk goed in beeld in tegenstelling tot Kasteel Drakensteyn. Er valt dan ook niks, ja helemaal niks van te zien. De buitenplaats Groeneveld, zeg maar het landgoed met het kasteel en park maakt dat meer dan goed, vooraf al en als we er op de terugweg er nogmaals komen. Blijft niet alleen bos wat de klok slaat want we doen ook een tweetal zand- en heidegebied aan. Een gedeelte van de Zuiderheide behorend bij het Goois natuurreservaat en het natuurgebied de Stulp.

Bij terugkomst in de brandweerkazerne in Baarn zijn we het onder de klanken van dweilband Stroatklinkers van muziekvereniging Crescendo uit Baarn snel over eens dat de wandeltocht goed geweest is.

40 kilometer    7:25 – 15:25 uur

Anton

Top