HOME
Info Wilhelminasluis
Dagelijks Nieuws
Foto's Vrachtschepen
Andere Scheepsfoto's
Bijzondere schepen
Schepen >100 jaar
Ansichtkaarten
Historie sluis
Oorlog in de Regio
Historie in de Regio
Andel Toen en Nu
Verhalen
Bodemvondsten
Leuke websites
Andel Wandelt
Vragen
Reacties
Contactformulier

Na ruim een maand pakken we de draad weer op, om er samen op uit te trekken. En dat doen we vandaag met de ws78 Vier Dorpentocht in Klarenbeek. Een tocht met een unieke uitgezette route over veel onverharde paden en wegen door de IJsselvallei van de gemeente Voorst en over het Veluwe massief in de gemeente Apeldoorn. Beide afstanden(er is ook een 20 kilometer afstand) lopen langs de Verloren Beek en over de Beekbergse Enk naar Lieren. Op het terrein van de Veluwse Stoom Maatschappij is een prachtige rustlocatie. Terug gaan we langs de Beekbergse Beek en over een deel van het nieuwe klompenpad Klarenbeek. De langere afstand wandelt door een uniek kabouterdorp en een afwisselend landschap naar de IJssel met de ruïne van kasteel Nijenbeek. Omdat we hier al een aantal keren eerder(Hans 2x en Anton 3x) mee gedaan hebben,  is een groot gedeelte van de route wel bekend terrein. Maar in vergelijking met voorgaande jaren zit er toch hier en daar net weer wat anders in. Het neemt niet weg dat het een prachtig gebied blijft en we hebben er met deze tocht weer ontzettend van genoten.

40 kilometer       7:05 – 15:35 uur

Anton


Vandaag kregen we veel sporen te zien die door de eeuwen heen in en om Vliegbasis Soesterberg zijn achtergebleven. Deze vliegbasis was tot voor 10 jaar terug een streng bewaakt afgesloten militair gebied. Sinds een aantal jaren omgetoverd tot Park Vliegbasis Soesterberg en intussen officieel beschermd natuurgebied. Een flink aantal spoorlijnen doorkruisen het gebied. Ook stuifduinen uit de laatste ijstijd laten nog duidelijke sporen achter.

Vanaf de start bij de Verkeerstuin, gevestigd in de voormalige Wagenwerkplaats van de Hollandsche IJzeren Spoorweg Maatschappij, kwamen we al snel door het bosgebied Birhoven. Na het heuvelachtig natuurgebied en militair oefenterrein de Stompert deden we de Vliegbasis Soesterberg aan.
We liepen er langs het Nationaal Militair Museum, waar buiten een flink aantal oude vliegtuigen opgesteld stonden. Bij de munitiebunkers lieten we de vliegbasis, na later zou blijken maar voor een tijdje, achter ons. Vervolgens was landgoed De Paltz ons volgende doel. Niet voor zo heel lang want van daar was het weer linea recta terug naar Vliegbasis Soesterberg.
Bij ons 2bezoek ging de route nu voor een heel groot deel over de 3077 meter lange en 45 meter brede landingsbaan. Wel heel gaaf om ook eens een keer over een start- en landingsbaan te kunnen lopen. Vervolgens kwamen we langs een flink aantal shelters en na een radarheuvel zeiden we de vliegbasis definitief gedag.
Daarna was het de beurt aan het Pleinebos en het terrein van het voormalige psychiatrisch zorgcomplex de Willem Arntz Hoeve met zijn historische gebouwen. Vervolgens natuurgebied de Zoom en dan nogmaals landgoed De Paltz. Hierna werden we naar het Ezelsveld gestuurd en na het voormalige militair magazijncomplex Jessurunkamp naar de Lange Duinen.
Mooi konden we op het op- en neergaande pad bij de laatste over het stuifduinengebied uitkijken. Maar niet veel later moesten we, bij de doorsteek over wat zandvlaktes in de Korte Duinen, toch nog eventjes aan de bak. Voordat we het bos echt achter ons lieten, scheerden we nog langs een bosvijver, een klimpark en een openluchttheater. De terugkomst bij de Verkeerstuin was dan ook een terugkomst van een hele mooie, genoeglijke en afwisselende tocht.

9:00 – 16:35 uur

Anton

Hatertse Vennentocht, 40 km.

In de weekendbijlage van de Trouw stond een artikel over onze Daphne Deckers waarin ze o.a. pleit om meer naar buiten te gaan. Ze vertelt: “Je kunt dat veel beter doen dan bijvoorbeeld gaan shoppen”. “Wandelen en dan flink doorstappen, buiten word je gelukkig”
Nu ze net 50 jaar geworden is, is ze dat zelf gaan ervaren.
Wij van AndelWandelt weten dat al jaren. Wandelen vrolijkt de hersens op, wat weer een hoeveelheid levensvreugde oplevert die alle deprimerende ellende op deze aardkloot uitwist. Meerdere uren rondlopen is beter voor de bloedvaten (triglyceriden) en voor het vermogen van het lichaam om de bloedspiegel correct te regelen.

Vandaag zijn we bij WS’87 te gast in de groene hoofdstad van Europa voor 2018: Nijmegen. We starten om negen uur voor het door Eric Dikken uitgezette parkoers. Eric is de zoon van de beroemde maar tevens beruchte Henk Dikken.
Na twee uur wandelen zijn we al zo overgelukkig geworden dat we de eerste rustplaats niet eens herkennen. Op de 2e en 4e dag van de Nijmeegse Vierdaagse hebben we daar (totaal dus liefst 12x in de afgelopen jaren), ook een bakkie koffie opgeslurpt. Kun je na gaan wat wandelen met je doet.
Centraal in deze tocht staan de Overasseltse en Hatertse vennen, waar we langs de vele prachtige vennen en over heidevelden met glooiende rivierduinen lopen. Sluis Heumen in het Maas-Waalkanaal is een mooie onderbreking van het geheel.
Ook passeren we later op de dag bij de overgebleven zuidmuur van de middeleeuwse St. Walrickkapel de Koortsboom, ook wel lapjesboom genoemd. Het volksverhaal vertelt dat als je een lapje stof aan deze boom hangt, de boom er voor zorgt dat al je zorgen (ziektes) verdwijnen. Dat hebben we niet gedaan, we zijn immers van het wandelen al overgelukkig geworden.
Verder komen we nogal eens een geknakte of omgewaaide boom tegen, dit vanwege de storm van afgelopen donderdag.
Na afloop planten we ons glas bier stevig op tafel en geven het niet de kans wortel te schieten, terwijl Helen Shapiro ergens in mijn achterhoofd Walking back to happines zingt.

Hans

Uitgaande van de naam van de tocht “Zaanse natuurpadentocht” zal het zeker weer wat moois gaan worden. Inderdaad, want al rap na de start vanuit het clubgebouw van het Klaroenkorps Wormers Vendeliers krijgen we te maken met het Frans Marspad. Het is bij dat eerste natuurpad ook gelijk raak. Natuurlijk hebben we niet verwacht dat met de flinke hoeveelheid regen die er de afgelopen tijd gevallen is, het onverharde in dit lage en waterrijke poldergebied, kurkdroog zal zijn. Soppen, soppen en nog eens soppen, modderen, modderen, en nog eens modderen en vooral niet treuzelen. Zelfs af en toe zeg maar een sprintje trekken, want anders kan je in het slechtste geval een stuk wegzakken. En dan sta je daar! Dat belooft wat want voor we aan de eerste rust in Westzaan toe zijn, volgen nog de natuurgebieden, het Westerzijderveld, Guisveld en De Reef. Hiermee hebben we het zeker nog niet gehad want naast de gewone weg loopt je zo weer bij de ene boer de weilanden in om pas bij de andere op zijn erf uit te komen. Hierna volgt er nog een fraaie glibberdijk maar dan zijn we ook zo in Zaandam. Via het winkelcentrum komen we bij de tweede rust uit, in het buurthuis De Kolk.

Na de koffie volgt eerst het Burgemeester in ’t Veldpark en vervolgens duiken we het reactiegebied Jagersveld in. Nadat we in het buurtschap Haaldersbroek beland zijn lopen we even later bij de Zaanse Schans. Hier nestelen we ons een tijdje, hoewel het hartje winter is, tussen de talloze en vooral buitenlandse toeristen. Net als zij genieten we van deze buurt in de gemeente Zaanstad, met zijn historische bebouwing. Na de laatste molen volgt hier meteen de derde rustpost bij het clubgebouw van Sichting Kalverpolder. In mijn beleving kan je hier binnen zeker spreken dat het met al die wandelaars een oergezellig praathuis is. Weer op pad gaat het langs de Zaan op buurtschap Bartelsluis aan. Ter plaatste wijken we voor even van de route af, om een kijkje te gaan nemen bij de gelijknamige sluis, de Bartelsluis. Deze is namelijk in de zestiger jaren gedempt en sinds 1998 in gebruik genomen als onderdeel van een grote bloementuin.

In Wormer schieten we, bij het Kerkepad,  het clubgebouw van ijsvereniging Nova Zembla binnen, voor de vitamines die WS78 bij iedere tocht uitdeelt. Bij de fruitpost weet je dat het eindpunt niet zo ver meer weg is. In het laatste gedeelte van de tocht zit nog een flink stuk vlak langs het water van de Poel en het Zwet. Terug in het clubgebouw van Klaroenkorps Wormers Vendeliers zijn we het er zo over eens dat we vandaag, ondanks het vele soppen en modderen, een schitterende tocht beleefd hebben.

9:00 – 16:35 uur         40 kilometer                           naar de foto's van deze tocht

Anton

 

 

 

 

 

Top