HOME
Info Wilhelminasluis
Dagelijks Nieuws
Foto's Vrachtschepen
Andere Scheepsfoto's
Bijzondere schepen
Schepen >100 jaar
Ansichtkaarten
Historie sluis
Oorlog in de Regio
Historie in de Regio
Andel Toen en Nu
Verhalen
Bodemvondsten
Leuke websites
Andel Wandelt
Vragen
Reacties
Contactformulier

De Radioplassen (recreatieplassen) bij de Radiobossen in Stevensbeek zijn ontstaan door zandwinning en zijn geschikt voor hengel- en watersport. Rond 1950 stond in deze bossen een steunzender voor de radio, vandaar de naam.

We lopen vandaag door, om en langs de plaatsen Boxmeer, Stevensweert, Overloon, Schafferden (buurtschap), Heikant (buurtschap) en Sambeek. In de eerste uren van de tocht krijgen we wel met wat nattigheid te maken, maar na de klok van twaalven is het met het regenachtige gedaan.
Onderweg komen we door een flink aantal natuurgebieden. Te beginnen met Schraalzand en dan de al gememoreerde Radioplassen gevolgd door de Lactariabossen (soms ook Hondsberg genaamd), de Overloonse Bossen en de Makken. Open veld komen we ook tegen en daarbij duikt regelmatig de Sambeekse Uitwatering op, die we soms voor een tijdje gaan volgen. Naast het “jaagpad” langs deze waterloop krijgen we hier voorafgaand ook al met een “jaagpad” te maken. En dat gaat langs de in eerste instantie nog droogstaande Oeffeltse Raam.
In het laatst van de tocht kunnen we nog wat van het Maasheggenlandschap opsnuiven. Als we weer terug zijn bij restaurant ’t Vertrek in Boxmeer zijn we ook terug van de zondermeer zeer geslaagde en door WS78 georganiseerde tocht.
9:00 – 16:55 uur 40 kilometer.

Anton

 ‘De Heren van Arkeltocht’, Gorinchem, totaal 42 km.

Het is zaterdagmorgen en de negen is in de klok als we op pad gaan. We zijn vandaag te gast bij WS’78, de wandelclub die je naar plekken stuurt waar niemand weet van heeft.

Gisteravond zat ik nog in het theater te genieten van de voorstelling “Rot op met die geraniums” met o.a. Rudy Bennett (Motions), Specs Hildebrand en Maarten Spanjer. 
Muziek en verhalen uit de jaren 50 en 60. 
Vandaag met alle 336 wandelaars, waaronder vele pensionado’s, blijven we ook niet achter de geraniums zitten maar trekken er de hele dag op uit. 
Voor ons is het vandaag kort in de buurt, namelijk Gorinchem, en de bedenkers van de tocht zijn niemand minder dan de Werkendam/Schelluinen Combinatie; Bert Faro en Henk Vink.
De eerste kilometers gaan dwars door vestingstad Gorinchem met al zijn historie. Daarna gaat het via Schelluinen de polders van de Alblasserwaard in. We lopen in een grijze wereld over eindeloze graskades recht de einder in. Kades die dan aan één kant voorzien zijn van  hoge goudkleurige rietkragen. Ze zouden zomaar als wind of geluidsscherm kunnen dienen. 
Via de dorpen Goudriaan, Ottoland, Giessenburg, met het riviertje de Giessen,  en weer Schelluinen komen we ook nog even buitendijks in de Avelingse uiterwaarden langs de Merwede terecht.
Aan het einde van die show van gisteravond kregen we nog een geweldige toegift van de band.
Vandaag, aan het eind en tegen de invallende duisternis en de wind in, krijgen we ook nog een flinke toegift; een graskade van maar liefst 2660 meter lang.

Het is zaterdagmiddag en de vijf is in de klok als we terug zijn. We zitten in het wijkgebouw De Heul, behorende tot de Johanneskerk. Als allerlaatste toegift krijgen we nog een handdruk van Hertog Jan.

Hans 

 De Stulp is een natuurgebied van 120 ha in boswachterij De Vuursche in de gemeente Baarn. Het terrein ligt tussen de tuinen van Paleis Soestdijk en de Lage Vuursche. Het heuvelachtige terrein is onderdeel van boswachterij de Vuursche (1106 ha) en wordt beheerd door Staatsbosbeheer.

We lopen vandaag door parken, bossen en heidegebieden. Ook voert de tocht ons langs riante huizen, buitenplaatsen en paleizen. Zo af en toe kunnen we daar een glimp van opvangen want ze liggen meestal verscholen achter hekwerk en veel groen.
Maar het groene overheerst nu zeker niet. Het jaargetijde herfst doet zijn naam zondermeer eer aan. Het is een rijke schakering aan kleurenpracht dat ons beeld bepaalt om goed negen uur bij de start tot aan het einde van de tocht, tegen de klok van vijven. 

Bij de tocht krijgen we zeker met 90% onverhard te maken. Het is namelijk een opeenvolging van paadjes, lanen, zandwegen, karrespoor enzovoorts. Vrij snel na de start duiken we al het Baarnsche Bos in. Vervolgens is het de beurt aan het Paardenbos natuurgebieden De Stulp en het Nonnenland (oud turfwinningsgebied). Daarna doen we Maartensdijkse Bos, natuurgebied De Zuid aan, gevolgd door het Smithuyserbos en het Cronebos. Na wat heuveltjes, dalletjes en vennetjes scheren we terug in het natuurgebied De Zuid langs het Hilversumse Wasmeer. Dan krijgen we met een aantal landgoederen te maken; Eyckenstein, Roverestein, Vijverhof, Venwoude en nogmaals het natuurgebied Nonnenland (oud turfwinningsgebied). Na de Kruisvijver (kruisvormige zichtlijnvijver van het afgebroken eerste kasteel de Hoge Vuursche) vertoeven we een tijdje in het park van kasteel Groeneveld (park is slechts 300 breed maar wel 3 kilometer lang). En na wat laatste bos komen we weer terug bij zalencentrum Het Brandpunt in Baarn van een oh, oh zo fraaie tocht ondanks het eentonige van de gehele dag tussen de bomen. 

Anton 

 In Nederland regent het gemiddeld 1 uur en 40 minuten per dag, dat is dan totaal ca. 800 mm. per jaar. Soppen en blubberen zou het dus moeten zijn. Maar dit jaar lijkt het er meer op dat we in Chili verblijven, daar waar maar 0,1 mm. per jaar valt. 

De Liemers ligt ten oosten van Arnhem en is omsloten door de rivieren de Rijn (Pannerdens kanaal), de IJssel en de Oude IJssel tot aan de Duitse grens waar rond de stuwwallen van Montferland de Liemers overgaat in de Achterhoek. 
We wandelen vandaag in een uitgestrekt uiterwaardgebied, vooral tussen de Oude Rijn en de Boven Rijn. We lopen door, om en langs de plaatsen Zevenaar, Ooij, Aerdt, Pannerden, Tolkamer, Lobith en Herwen. 
In dit oeroude gebied is het, mede door het schitterende weer, een lust om te lopen. 
De start is om negen uur in Ooij en we gaan direct richting de Rosandse polder met de eerste kilometers onverharde struinpaden langs de Oude Rijn. Langs de Aerdtse Wetering gaan we naar de Bylandt, een grote plas ontstaan door zandwinning. Bij Tolkamer lopen we even op de Europakade langs de Rijn, die normaal daar behoorlijk breed is maar nu door de extreem lage waterstand vrij smal oogt. Echter is het stukje veel te kort en daar mist de parkoersbouwer een kans voor open doel, want we gaan gelijk de kade weer af. En dat is echt jammer. 
We zoeken wel de Geuzenwaard op en scheren langs Lobith richting Elten in Duitsland. Daar op een Romeinse uitkijktoren hebben we een prachtig uitzicht. Vlak voor de grens lopen we de Ossewaard in en komen langs de Wild (Duitse benaming voor de Oude Rijn) weer richting Aerdt. De bedoeling was met een trekpontje de Oude Rijn over te steken, maar het pontje ligt compleet droog en een brug biedt uitkomst.

Om half vijf komen we wat stoffig binnen, maar gelukkig blijkt de tap nog niet opgedroogd te zijn

Hans  

Vanaf de top van het Belgische Kempens Plateau, tussen het Maas- en Scheldebekken, op 80 meter hoogte banen we ons in 7 etappes een weg langs de meanderende Dommel richting Den Bosch.

Net voor half acht gaan we op pad en zijn we de eerste uren getuige van een wedstrijdje ‘wie is de sterkste’ tussen de zon en de grondmist. Met de zon, die alsmaar hoger stijgt en de bomen in de schijnwerpers zet, als uiteindelijke winnaar.
Tot Boxtel is het al een feest om te wandelen, de Essche Stroom wordt aangedaan en bij ‘Meneer van Dommelen’ gaan we op de koffie.
Op de terugweg gaat het langs de Dommel wandelen niet echt snel, maar erg is dat niet. Schildpadden kunnen nu eenmaal meer zien en over de weg vertellen dan hazen. 
Traditiegetrouw lopen we weer eens fout en we krijgen, als beloning, daarvoor een aantal extra kilometers cadeau.
Uiteindelijk komen we bij het natuurgebied Bossche Broek uit. Het gebied is hier dan ook behoorlijk lager en de Dommel wordt dan ook bedijkt.
Met het zelfbedieningspontje “Moerasdraak” komen we in de grote stad terecht.
Met als einddoel de monding van de Dommel, daar waar ze de Zuid- Willemsvaart kust en in de Dieze overgaat richting de Maas. 
Hoe symbolisch is het als we, na de evaluatie, vanaf het oudste café in Den Bosch nog een paar kilometers terug naar de auto lopen. De zon gaat als een vuurrode bal bij de Moerputten onder. Einde van ons mooie Dommel verhaal.
De totale lengte van de Dommelwandelingen was 146,5 km, terwijl de Dommel zelf 120 km. lang is waarvan 35 in België. Totaal hebben we, incl. de aanloop, 291 kilometers gelopen.
De Dommel is vol, het glas is leeg. Het waren zeven fantastische dagen.

Hans

Vandaag werden we meegenomen naar een tijd, die reeds lang vervlogen is, de vroege middeleeuwen. Een tijd met voortdurende oorlogen en conflicten tussen de Bisschoppen van Utrecht en de Graven van Holland. Om het eigen land te kunnen verdedigen, verkregen de grensdorpen stadsrechten en werden deze steden van muren en grachten voorzien. Tevens werden vele nieuwe kastelen gebouwd, die als steunpunten konden dienen. Zodoende verschenen er grenssteden zoals Geyne, IJsselstein, Montfoort, Oudewater, Hagestein en Vianen. 

Een tweetal van die grenssteden, IJsselstein en Vianen doen we vandaag in het verloop van de tocht ook uitgebreid aan. Maar voor het zover is zoeken we na de start vanuit ’t Veerhuis in Nieuwegein allereerst de Lek op en vervolgens dwalen we wat door Vreeswijk (voormalig dorp, nu een wijk van Nieuwegein).
Uiteraard valt het aantal sluizen dat Vreeswijk rijk is niet te missen. Na de laatste, de Beatrixsluizen waar de uitbreiding van een 3ekolk al flink vordert, houden we het Amsterdam Rijnkanaal voor een tijdje gezelschap. Tussendoor steken we bij de Plofsluis het Lekkanaal over en even later bereiken we bij het Merwedekanaal Jutphaas (oud dorp en nu onderdeel van een Nieuwegeinse wijk).
In de route krijgen we hier met wat parken te maken. Vervolgens komen we bij het recreatiegebied Nedereindse Plas uit waar we de Nedereindse Berg (voormalige vuilnisbelt) opgestuurd worden. Zeker de moeite waard gezien het zeer fraaie uitzicht. Weer terug op de begane grond doemt meteen IJsselstein al op waar we dan ook weer kriskras door heen dwalen.
Na ons rustmoment bij voetbalvereniging IJsselstein scheren we langs de hoogste toren van Nederland, de Gerbrandytoren of de zendmast van Lopik (uit 1961 en 372 meter hoog). Voor een tijdje moeten we dan het jaagpad langs de rivier de Hollandse IJssel gaan volgen en na het IJsselbos idem dito met de Kromme Rijn.
We duiken ook nog even de uitwaarden in voordat we een echte grensrivier - de Lek - via de verkeersbrug Jan Blanken over gaan steken. In het Hollandse deel van de grenssteden krijgen we op de route naar Vianen eerst te maken met recreatieplas/gebied De Put (of ook wel: de Grindput of plas Middelwaard) en het natuurgebied Viaanse Bos.
Natuurlijk wordt het in de oude stad Vianen weer even rondwalen. Dan volgt er opnieuw een oversteek van de Lek en nu dus weer terug naar het Utrechtse. In dit geval doen we dat met het voet-fietsveer Vrevia van Vianen naar Nieuwegein. Nog maar net voet aan de wal of we lopen ’t Veerhuis al binnen en zit de tocht erop.
Een tocht die ons veel gebracht heeft, mooi, afwisselend en ontzettend veel te zien. 40 kilometer 9:00 – 17:15 uur.

Anton

11eMunnikenlandroute 35 km.
Het motorschip “De tijd zal ‘t leren” vaart ons vanaf de sluis voorbij als we op deze mooie donderdagmorgen net de weg langs de Afgedamde Maas in het Munnikenland opgelopen zijn.
Op 4 oktober 2008 is het allemaal begonnen, met die eerste wandeltocht van AndelWandelt. Toen als zomaar een eenmalig wandeltochtje naar aanleiding van een artikel op de site van de Wilhelminasluis.
Nu exact 10 jaar later zijn we met AndelWandelt toe aan de 11eMunnikenlandroute. Tien jaar lang met een totaal van 14.455 gelopen kilometers, verdeelt over 372 tochten.
Eerder zijn we vanmorgen in het wachtgebouw op de sluis al welkom geheten door de voorzitter, die voor dit heugelijk feit speciaal vroeg uit zijn bed gekomen is. We hebben koffie/thee gedronken en nog wat herinneringen opgehaald. 
Tenslotte, na een klein uurtje gezelligheid zijn we vertrokken, uitgezwaaid door een paar enthousiaste fans. Als rode draad in deze tocht de laagdrempelige en ingezakte Waal. Nog niet eerder kwamen we de waterstand wandelend zo laag tegen. Met een waterstand van 683 en een afvoer van 844 m³per sec. bij Lobith kunnen we nu nog meer de waterlijn aanhouden. Een smalle vaargeul met een minst gepeilde diepgang van maar 2 meter zorgt voor een mooi schouwspel van de vele half geladen schepen op die Waal. Wanneer het peil weer op normale hoogte zal staan en de zesbaks duwvaart weer toegestaan zal worden? De tijd zal ’t leren.
Later aangekomen in Brakel krijgen we nog een uitgebreide en feestelijke koffie/thee stop aangeboden met zelfgebakken appeltaart.
We laten ons daarna het Brakelse bos insturen en zoeken even verder bij het voetbalveld van Brakel (afgelopen zaterdag Brakel-Zuilichem 2-1!!) de Waal weer op, tot aan Zuilichem toe. Daarna nog Poederoijen, waar Brasserie De Buurman ons nog even binnen roept. 
Aanstaande zaterdag beginnen de WS’78 wandeltochten weer, waar we voor de 56e keer acte de présence hopen te geven.
Op naar de honderd? De tijd zal ’t leren.
Hans











           

 

Top