HOME
Info Wilhelminasluis
Vierdaagse 2019
Dagelijks Nieuws
Sluizen
Foto's Vrachtschepen
Andere Scheepsfoto's
Bijzondere schepen
Schepen >100 jaar
Ansichtkaarten
Historie sluis
Oorlog in de Regio
Historie in de Regio
Andel Toen en Nu
Verhalen
Bodemvondsten
Leuke websites
Andel Wandelt
Vragen
Reacties
Contactformulier
Testpagina

 Gouds wandelweekend, Gouda 42 km.

Geen Loenen, wel Gouda. Geen A2, wel A12. Geen Vecht, wel Hollandse IJssel. Geen 50, wel 42 kilometer. 
Wegens de hoge temperaturen waren er, ook op wandelgebied, vandaag wat afgelastingen. We zouden naar Loenen aan de Vecht gaan, maar daar werd alles afgelast. In Gouda werd alleen de 50 km. er uit gegooid. Dus stoomden we op naar de kaasstad. Qua beleving vallen we volgens mij nog steeds onder jong belegen. Qua leeftijd kun je eigenlijk al praten van oude kaas. 
Gouda ligt bij de samenvloeiing van de rivieren de Gouwe en Hollandse IJssel en schurkt tegen de Reeuwijkse plassen aan.

Nog net voor zeven uur gaan we vanaf clubgebouw Vires et Celeritas van start. De wandeling gaat oostwaarts van Gouda. Eerst naar de Reeuwijkse plassen en het recreatiegebied Goudse Hout. We komen door de polder met veel weilanden in Haastrecht uit bij hotel ‘Over de brug’ voor de eerste rust. Daarna komen we nog even langs het riviertje de Vlist te lopen, alvorens in Hekendorp bij de Goujanverwellesluis te stranden. Daarna een lange graskade op. Even denk ik een zonnesteek op gelopen te hebben omdat ik alles dubbel ga zien, maar gelukkig blijken dat waterspiegelingen te zijn. Dubbele waar dus voor je € 2,50 inschrijfgeld. 
Over de lange Ruige Weide (3½ km.) gaat het naar Oudewater, waar het gezellig druk is met een markt. Tijd voor terras en zonnebrand. 
Na dit keerpunt gaan we langs de boorden van Hollandse IJssel en volgen voor een dikke 2 kilometer dit Hollandse IJsselpad. 
Na Hekendorp weer gepasseerd te zijn komen we weer op zo’n lekker mooi onverhard pad dwars door de polder heen. Met de koperen ploert recht boven ons en met Haastrecht in de verte.
Tot slot nog over een jaagpad langs de Hollandse IJssel en door Gouda terug naar de finish.
Het was vandaag een beetje heet
Maar ach, voor je het weet
Zit die hele tocht erop
En heb je maar één ding in je kop
Een biertje aan de meet.

Hans  


Weer eentje waar ook niks mis mee was, de Vertomars vanuit en naar Maassluis. Een tocht met veel groen en water, langs bekende plaatsen maar ook heel veel onbekends. Voor twee jaar terug had ik er al een keer eerder aan meegedaan vandaar het bekende voor mijzelf en het vele onbekends viel Hans te beurt. De tocht werd georganiseerd door wandelsportvereniging VTM www.wandelcentrum-vtm.nl, wat Verenigde Touw Maatschappij betekend. Verenigde Touw afgekort werd de Vertomars. De wandelvereniging werd in 1955 opgericht door een aantal personeelsleden van de Verenigde Touwfabrieken Maassluis.

Met recht is de Vertomars dus al een oudje maar nog steeds springlevend. Zondermeer had VTM voor deze 63eeen flinke en heel mooie route gemaakt. Moet er gelijk wel bij zeggen dat de route identiek was aan die van twee jaar terug. Waarschijnlijk houden ze altijd de zelfde route aan. Vanuit Maassluis ging het direct weer op het buurtschap Gaag aan. Dan volgen De Lier, ’t Woudt, Rijswijk, Delft, Den Hoorn en via buurtschap Hodenpijl naar Schipluiden. Hierna is het de beurt aan Maasland, buurtschap Ter Lucht en Vlaardingen om vervolgens weer in Maassluis de tocht te beëindigen. 7.00 – 17.15 uur   50 kilometer.

Anton 

Voor vandaag had S.O.P. www.samenoppad-wandelen.nl een tocht (groepswandeling) op de rol staan met op het eerste gezicht een uitdagende naam; de Verwentocht. Wat gaan ze met ons doen? Nou we lieten het gewoon maar op ons af komen. De verwennerij zat hem uiteindelijk in al het lekkers, van kruidkoek, limonade, karnemelk, snoep tot fruithapjes toe, dat onderweg bij de wagenrusten uitgedeeld werd.
Helaas werden we tijdens de tocht die we maakten van Zijderveld naar Hagestein, Vianen en weer terug naar Zijderveld door het weer niet echt verwend. De hemelsluizen stonden zeker zo’n driekwart van de tocht wagenwijd open. Maar op het einde van de tocht liet de zon zich toch weer zien.
Wat ook wel vermeldingswaard was is dat we nog maar goed en wel een half uur op pad al behoorlijk wat aandacht kregen van heel wat dames. Deze viervoeters vergaapten zich ten volle aan de bonte stoet die aan hen voorbijtrok. Ondanks de gememoreerde weersgesteldheid verveelde de tocht helemaal niet. Afwisseling genoeg, polder, dijken, rivier de Lek, stuw Hagestein, vestingstad Vianen, Merwedekanaal, karrespoor, grienden enzovoorts. 25 kilometer  10.00 – 16.00 uur

Anton

-Uit; POETRY 4 ONE ALTENA-
“Mijn thuis, mijn begin, mijn leven: mijn gebied
van meanderende rivieren; mijn hart verlaat jou niet”.

De één schat zijn leeftijd op 63 jaar, een ander weer op 83 jaar. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen.
Ik heb het over de voorzitter van wandelclub AndelWandelt, waarnaar deze tocht genoemd is. Eind mei, begin juni, zo rond zijn verjaardag wordt er gewandeld. En wandelen is weer iets anders dan lopen. Wandelen is een wilsbesluit, een opzettelijk ondergaan van de omgeving. En dat doen we vandaag in alle vroegte, terwijl diezelfde voorzitter waarschijnlijk nog in zijn echtelijke sponde ligt.
Gewapend met rugtas en fototoestel gaan we om 6 uur op pad. Via fort Giessen komen we bij de Wijde Alm, waar een reiger opvliegt en de stilte schrikt.
Even verderop worden we bij Almkerk, langs diezelfde Alm vanaf haar balkon toegezwaaid door de snelste lange afstand wandelaarster van Altena en verre omstreken. Via Nieuwendijk, over de Papsluis en langs fort Bakkerskil, komen we in Werkendam bij de Biesboschsluis terecht en later in Sleeuwijk bij fort Altena. 
Langs de Zevenbansche Boezem en landgoed Kraaiveld kruipen we bij Oudendijk de dijk weer op. Na de wallen in Woudrichem wagen we de oversteek naar slot Loevestein.Daar waar in 1621 Maria van Reigersberch (vrouw van) en Elske van Houweningen (dienstmeid) Hugo de Groot in een boekenkist lieten ontsnappen naar Gorinchem. Dit prachtig omschreven in de historische roman ‘Maria’ van Suzanne Wouda. 
Verder gaan we, dwars door het Munnikenland, op de Batterij van Brakel aan en wringen we ons daar op de dijk door en langs de schapen heen. 
Zagen we in Woudrichem en op slot Loevestein al een bruidspaar lopen, later bij de Batterij van Poederoijen lopen we bij het etablissement ‘De Buurman’ regelrecht tegen een bruiloft uit de jaren ‘30 van de vorige eeuw aan.  En niemand kijkt er vreemd van op dat we daar gewoon aanschuiven. Dat de gemiddelde snelheid daardoor vandaag niet zo hoog is spreekt voor zich.
Hans


 Op deze fraaie vrijdag lopen we als AndelWandelt dit jaar de eerste tocht doordeweeks. 

Dit omdat;  A.-het vrijdag is.
                   B.-het thema van de tocht van vandaag water is (en met water hebben we wel iets).   
                                         
Dus op naar Hoornaar, waar deze week vier dagen gefietst en gewandeld kan worden. De andere thema’s zijn -woensdag; molens, -donderdag; familie en -zaterdag; streekproducten.
Echter als je goed en nuchter nadenkt dan ‘stikt’ het in de Alblasserwaard van de molens, die kom je dus toch wel tegen. Het thema familie geldt ook voor elke dag want op zulke dagen zijn alle wandelaars familie van elkaar.
Blijft streekproducten over, maar daarover meer aan het slot van dit verslag.
We vertrekken goed zeven uur uit Hoornaar en gaan direct al een lange onverharde kade over. Er volgen meer lange stukken wegen en paden door de polders richting het westen en weer terug. In het jaar van de Wulp is langs die lange wegen wel van alles te zien; agressie tussen zwanen en nieuwgierige koeien, die later samen toch weer vredig de kop in hetzelfde water steken. Een futen echtpaar dat liefdevol hun kroost van lekkere hapjes voorziet. Een opa met kleindochters op een al even oude tractor en meer van die prachtige plaatjes. Er zijn uiteraard ook schitterende plekjes zoals een donk midden in de polder bij Baardwijk en het natuurgebied De Kooi. Vijf rustplaatsen komen we maar liefst tegen, waaronder De Ouwe Molen.
Klein Peursem, Bleskensgraaf, Groot Ammers, Goudriaan, Ottoland en Slingerland passeren we, voordat we om een uur of vier weer terug zijn en evalueren buiten de feesttent met een wat waterig biertje uit de tap in een plastic bekertje. Hadden we toch beter zaterdag kunnen gaan met het thema streekproducten. Wellicht dat dan een koel streekbiertje van Brouwerij Broeders uit Bleskensgraaf ons deel was geweest.
Hans

 Het sonnet 'De moeder de vrouw' uit 1934 van Martinus Nijhoff begint met;

“Ik ging naar Bommel om de brug te zien. Ik zag de nieuwe brug”.

De tocht van vandaag staat in het teken van de 500geboortedag van Gilbert van Schoonbeke, een Antwerpse stedenbouwer uit de 16eeeuw, die van zijn goede vriend Karel V toestemming kreeg om in de omgeving van Veenendaal turf te steken. Om dit naar Antwerpen te vervoeren ( via Amersfoort en de Zuiderzee) liet hij een 20 km lang kanaal graven tussen Veenendaal en Heiligenberg bij Leusden; de Schoonebeeksche Grift.
Na onze start om goed zes uur komen we al snel langs dit fraaie water, ingeklemd tussen snelweg en spoorbaan.
We gaan hierna de bossen in en komen na de top (69 meter) van de Amerongse berg al wandelend bij de volgende beklimming en boven bij ‘De Eenzame Eik’. De eik is de spil (van bovenaf gezien) en lijkt als een as waar acht spaken (paden) in uit komen. 
Een paar kilometer verder zijn we op de Elsterberg waar ooit landvoogdes Maria van Hongarije (zuster van Karel V) graag kwam om te jagen.
Daar in de buurt van Amerongen hebben we een uitzicht recht de Betuwe in, waarbij je niet naar Zaltbommel hoeft te gaan om de brug te zien. Van hieruit zien we de brug in de verte met “De Toren van Bommel” op de achtergrond.
Eenmaal de bossen uit komen we in Rhenen bij de Cunerakerk met zijn 82 meter hoge toren.
Nadat we langs de Neder Rijn onder de Rijnbrug gelopen zijn gaan we via een wel heel steile trap recht naar boven de Grebbeberg op.
Even verder komen we al dalend op wat voor ons het mooiste karrespoor van Nederland is met een prachtig uitzicht naar het noorden toe.
Als afsluiting komen we nog in een natuurgebied “De Blauwe Hel” voordat we weer uitkomen bij ons startpunt, het Rembrand College. Daar waar het bier ver te zoeken is, maar dat is dan ook het enige minpuntje vandaag.

Hans  

 Zaanse Schans

In deze Zaanse woon- en werkbuurt vind je molens, pakhuizen, bijzondere musea en huizen uit de 18e en 19e eeuw. In de panden zijn verschillende musea, winkels en Oudhollandse ambachten gevestigd. De rest van de huizen wordt bewoond.
De Zaanstreek was één van de eerste industriegebieden ter wereld. Honderden windmolens zorgden voor de productie van lijnolie, verf, snuiftabak, mosterd, papier, maar ook voor de verwerking van hout. De Zaanstreek heeft van oudsher een bijzonder grote aantrekkingskracht op buitenlandse gasten; jaarlijks heeft de attractie bijna 1 miljoen bezoekers. Zij wandelen over de Zaanse Schans of bekijken alles vanaf de rondvaartboot die in het hoogseizoen ieder uur afvaart.

Nou de bezoekers, zeg maar de meute zijn we vandaag zeker voor want na de start zijn we al na een kwartier bij de Zaanse Schans. Op de vroege zaterdagmorgen zo even na achten is het er dus nog heel, heel en heel rustig. Niks geen drukte en alle tijd om van het unieke stukje Nederland te genieten. En dat doen we niet alleen hier maar dat blijft tot het einde toe. Wandelsportvereniging De Laatste Loodjes www.wsvdelaatsteloodjes.nlheeftzondermeer een puike route voor de tocht uitgestippeld. Het wordt een rondje dat begint in Koog aan de Zaan en gaat dan naar Zaandijk, buurtschap Bartelsluis, Wormer, Oostknollendam, Spijkerboor, de buurtschappen Haaldersbroek en ’t Kalf, Zaandam, nogmaals Koog aan de Zaan, Westzaan en eindigt uiteindelijk weer in Koog aan de Zaan. 40 kilometer  7.50 – 16.30 uur.

Anton  


Wandelsportvereniging De Vrijbuiters https://wsvdevrijbuiters.wordpress.com/ heeft dit jaar weer het thuishonk, buurthuis BuBeClu, in Wijk en Aalburg als start/eindplaats voor de Paaswandeltocht. Nog maar net hebben zij het zeer geslaagde wandelspektakel, de 80 van 1 Altena, achter de rug of de handjes moeten al weer uit de mouwen voor hun jaarlijkse evenement. En we kunnen niet anders stellen dat onze Vrijbuiterwandelvrienden het weer dik voor elkaar hebben, er valt weer voor elk wat wils te kiezen uit de verschillende afstanden. Waar wij voor gaan blijkt een mooie grote ronde te zijn en daar hebben we volop van genoten.
Vanuit Wijk en Aalburg gaan we eerst naar Heusden, dan volgt Oud Heusden, Heesbeen, nogmaals Oud Heusden, Herpt, Elshout, Doeveren, Waalwijk, Drongelen en na Genderen gaat het weer terug naar Wijk en Aalburg. In de route zit af en toe ook nog wat onverhard, zoals de wallen in Heusden, de ommetjes Oud Heusden en Elshout en het jaagpad langs het Drongelens kanaal.
Als je vandaag een prijs aan een kleur moet toekennen, gaat die met grote stip naar geel. Waar je onderweg ook maar bent, het gele herik is altijd in beeld. 40 kilometer 7.00 – 15.25 uur

Anton

“50ePro Corpore tocht”, Gendt, 35 km.
“De rivier heeft vrouwelijke rondingen, doet mensen op de vlucht slaan, is grillig. De rivier geeft en neemt. Het oerwijf heeft rondingen als de rivier.Geeft leven aan de waard. Verwarmt de schipper met haar liefde”.
In Duitsland bij de Loreley langs de, ter plaatse smalle, Rijn leefde een nimf die uitkeek over het water en zodoende zicht had over de hele rivier.  Ze wist de schippers te betoveren met haar prachtige uiterlijk en mooie zang. Die schippers verloren daardoor de aandacht voor hun schepen en door de sterke stroom leden ze schipbreuk.
Hoe anders is het Oerwijf te Gendt aan de oever van de grillige Waal. Ze zit ook hoog verheven en kijkt uit over het water. Zo ziet ze toe dat alles goed verloopt. Een vrouw als baken, symbool voor veiligheid en geborgenheid.
Zolang wij, als wandelaars, in haar gezichtsveld blijven, beleven we een schitterende tocht. Ook de vele schepen in de op- en afvaart van dit smalle stuk Waal glijden statig en rustig voorbij. 
Na een aantal kilometers verlaten we echter de Waal om het binnenland te verkennen. En zie, uit het zicht van het Oerwijf, wordt alles toch net iets minder mooi en interessant. 
Tegen acht uur zijn we vanmorgen al gestart bij het etablissement De Klok met prachtig helder, zonnig maar koud weer. Zodra we Gendt uit zijn vallen we dus onder het gezichtsveld van het Oerwijf en genieten we volop met het windje in de rug.
Na de Waal te hebben verlaten, komen we eerst door Haalderen en daarna door Bemmel (bekend van de eerste Vierdaagse dag). Ook komen we door het buurtschap Baal met even verder de volop in bloei staande fruitbomen langs de Hemelstraat.
Goed half drie zijn we weer terug.
Bij ons bezoek bij het oerwijf heeft ze ons nog ingefluisterd dat we straks bij ons eindpunt een puur, robuust, recht door zee, uit Texel afkomstige Schuumkoppe kunnen krijgen.
Het oerwijf, een DIJK van een WIJF en in deze bloesemtijd: my Blossom Lady.

Hans

 De Maai. Dit betekent ‘het land dat gemaaid wordt’, maar het is allang niet meer allemaal grasland. Het hoger gelegen land is in gebruik als akkerland, in het Dommelbeekdal vinden we bossen en weilanden. In de natte broekbossen groeien planten als bosanemoon, slanke sleutelbloem, speenkruid, muskuskruid en eenbes. Vogels die er graag broeden zijn wielewaal, nachtegaal, sperwer, havik, houtsnip en kleine bonte specht. Het maaien van gras en hei leverde strooisel en plaggen voor de (pot)stal waar het vee stond en voer voor de dieren. De mest uit de stal kwam weer mooi van pas op de akker. Door het eeuwenlang opbrengen en onderploegen van dit mengsel van koemest, strooisel en plaggen uit de potstal zijn bolle akkers ontstaan. In de zuidwesthoek van de Maai liggen er nog een paar.

Naar bovenstaand gebied is de route van deze tocht van S.O.P. www.samenoppad-wandelen.nldeels vernoemd, wat inhoud dat we daar niet alleen geweest zijn. Er voor doken we eerst landgoed Venrode in en staken de Dommel over. Over zandweggetjes en akkerranden bereikten we buurtschap Hoog Munsel, struinden er even langs de Dommel en na een ris zandwegen kwamen we door Kasteren uiteindelijk in De Maai. Zandpaden en akkerranden bleven hier het devies. Hierna kwam natuurgebied Geelders met een afwisseling van bosjes, waterlopen, heidegebiedjes en een oud dijkje flink aanbod. Gasthuiskamp met een mix van bosjes en akkerranden werd het volgende natuurgebied in route. Via het ommetje (klompenpad) Vossenholen kwamen we vervolgens in Gemonde uit. Daarna werd de Dommel weer opgezocht en het riviertje zijn we voor een tijdje over een pad, de Waaistap, blijven volgen. De Hooibrug bracht ons net als eerder in de tocht uiteindelijk weer aan de overzijde. Hierna kwamen we al snel terug, bij ons startpunt eetcafé De Oude Ketting aan de rand van Boxtel, van een werkelijk schitterende tocht.
25 kilometer  10.00 – 15.45 uur.

Anton

 

 

 

 

Top