HOME
Info Wilhelminasluis
Dagelijks Nieuws
Sluizen en Keringen
Vrachtschepen
Andere Scheepsfoto's
Bijzondere schepen
Schepen >100 jaar
Ansichtkaarten
Historie sluis
Oorlog in de Regio
Historie in de Regio
Andel Toen en Nu
Verhalen
Bodemvondsten
Vragen
Reacties
Contactformulier

 

In de jaren negentig zijn langs de oevers van de Bergsche Maas ter hoogte van Genderen/Doeveren milieuvriendelijke waterwerken (MILAB) uitgevoerd. Dit alles ter versteviging/verbetering  van de oevers.

   

Deze werkzaamheden bestonden o.a. uit het onttakelen van de berm en het riviertalud op 1 : 3 brengen d.m.v. zand storten (onderlosser). 
Intussen werden op de oever (zate) klassieke kraagstukken (van wilgenhout) gemaakt (afm. 16 x 20 meter) Verder werden nieuwe rijen perkoenpalen de grond ingedrukt.
Daarna werden de  kraagstukken stuk voor stuk afgezonken met stortsteen (10-60 kg). Deze stortstenen werden per schip aangevoerd en met een kraanschip gelost. Als laatste werd de berm dan weer aangestort.

 

   

 

   

De stortsteen, ook wel breuksteen genoemd kwam meestal uit Duitsland of België. In dit geval was het Grauwacke uit Trechtingshausen (aan de Rijn). De stenen varieerden van 10 tot 60 kg per stuk. Meestal werden ze met schepen van ca. 1000 ton aangevoerd. Soms was het ook een duwbak.

  

   

 

Als het schip bijna leeg was werd er een bobcat in het ruim gezet om de restjes steen op te ruimen. De allerlaatste ‘kruimels’ werden in de bak van de bobcat geschept die ze dan boven water loste. 
Tijdens zo’n werk werd steekproefsgewijs de stortsteen gekeurd. Dit gebeurde aan de wal met een weegschaal. Er mocht dan bv. niet meer dan 10% te grote (dus zwaarder dan 60 kg.)  of te kleine (minder dan 10 kg.) stenen bij zitten.

 

   

 

 

   

Het kraanschip op de foto's is de Beta Cura. Het schip met stortsteen (tijdens keuring) is de Geja S, de sleepboot is de Wilma M, die tijdens het hele werk hand- en spandiensten verrichtte.

                         terug naar boven    naar Verhalen     naar Home

Top